İyi niyetimi gölgeleyen egomun gözyaşları

// 26 Şubat 2008

Alacağı vardı dost bildiğinden… sıkışınca istedi.. istediğine pişman oldu.. ver-e-miyecekmiş zira… gerekçesi de ondaki alacağı biterse neyle geçinecekmiş… vs. vs.. aman ne düşünceli!
Beni düşüneceğine paraMı verse ya diye kızdı da ağladı !
Hayal kırıklığı yaşayan güvenine incindi… üzüldü de ağladı !

Kızgınlığı üşüyünce düşündü… nasıl bir çıkmazdaydı ki en kolay savunma yöntemi saldırıya sığınıyordu.. yapması gerekeni yapmak yerine.. acıdı da ağladı !
Rahatladı birden borçlu olmayıp alacaklı olduğuna… sevindi de ağladı !

Rabbine sığındı.. aman diledi..Veren sensin alan sen.. ne verirsen ver.. yeter ki sahip çıkmasın sahiplik duygusu gönlüme… korktu da ağladı ! ister aynı olaya değişik duygular taksın ister farklı olaylara aynı duygu hissetsin.. yine de ağladı !
………………………..

Fısır fısır bir kazaydı MU’ya göre.. UG’la evlerine dönerken buz üstü karlı yolda alacaya yakın aydınlıkta olmuştu.. daha E5’e çıkmamışlardı.. tali yolda idiler.. kaç takla attıklarını bilemiyorlardı… sonra yan yattı araba.. kırılan camın üstüne.. baktılar fizik bedenleri hasarsız….iletişim araçlarının biri haşat altlarında.. diğeri emirlerine amade ellerinde çalışıyordu cepleri..… uzakta ki sevdiklerini çağırdılar yardıma.. sonra mantık devreye girdi de… yakına tel çektiler az önce ayrıldıkları yerdeki tanışlarına.. şehire teknolojik olarak yakın, örfsel olarak aykırı MAY köyüne.. bekliyorlardı arabanın içinde….. neler oldu, ne düşündüler orası kendilerinde saklı… nihayetinde belli ölçülü zamanın… an geldi de kurtarılma AN ı… tevafuk sonucu yoldan geçen kamyondakiler.. son anda görmüşler.. tarlada yan gelip yatan arabayı… Bildiklerinden değil, bilmediklerinden gelmişti yardım… Önce UG çıkmış arabadan… sıra MU ya gelince… bir emanet varmış önce onu uzatmış kurtarıcı ellere.. emanete ÖZEN gösterenlerdenmiş zira… belli bir süre sonra HU da toplanmışlar.. huzur arandığında sığınılandı HU.. dostlar da koşmuştu yardıma.. fısır fısır kazayı irdelemişler… paylaşmak güzeldi.. azalan acılar yerlerine ümit bırakıyorlardı
Canımız sağ, çok şükür, dedi de ağladı.
GU’dan sorumluydu.. oh be, dedi de ağladı.
Fiziksel hasar arabada çok, niye bizde yok… hayret! dedi de ağladı
Acaba hasar bilmediğimiz bir yerimizde mi, dedi de ağladı
Dostlarım var, yalnız değilim, dedi de ağladı !
Vs. vs. dedi de ağladı !
gözyaşları olur bazen… iyidir de karışıktır… kimisi ferahlatır insanı, kimisi baş ağrısı yapar… aynı yaş niye bazen tuzlu akar, bazen acı.. akar da gözü yakar veya ışıldatır… nedir hikmeti? bir de timsah gözyaşları var bildiğim.. duyduğumda tüylerimi diken diken eden.. lokmasını yerken acı çekermiş de gözyaşı dökermiş hayvancık… böylesi olsa olsa global’lara yakışır.. bilmediğim ne çok çeşidi vardır gözyaşının..

Niye? Niye diyorsun da
Ağladığıma.. .
Niye niye diyemiyorsun
Güldüğüme
İnsanım ikisi de ihtiyacım
Niye? Niyeyle kısıtlı da biri
Niye niyesiz diğeri
Anlamıyorum niye?

Her duygu ve düşüncede farklı bir bakış varsa sonsuz akışa… payıma ağlamak düşer..…

Şair olsaydım mısraları ağlatırdım
Bestekar olsaydım notaları ağlatırdım
Ama hiçbirine gücüm yetmediğinden
Oturur kendim ağlarım.

Öğretilerden, dayatmalardan, kavram kargaşalarından iyice sıkıldım… bunaldım… yoruldum… bildiklerimden şüphelenir oldum… ‘niye’ nin cevabı niyetse? madem niyet kurtaracaksa insanı.. artık bilmek istiyorum.. sahi nedir şu NİYET ?
En azından ağlarken niye ağladığımı bilmek istiyorum.. kaynağı ne ? gözümden akan ne ?.
özümün haşyeti mi ?
egomun gözyaşları mı ?

A. Berrin
www.yorumsuzblog.net.tc